Sporters trainen op de roeier bij CrossFit Zeewolde

Je kent het waarschijnlijk wel. De eerste ronde van een WOD gaat lekker. Je pakt grote sets, de barbell voelt licht en je denkt dat je dit tempo wel kunt vasthouden. Een paar minuten later sta je steeds langer stil. De sets worden kleiner en je bent vooral bezig om weer voldoende lucht te krijgen voor het volgende onderdeel.

Dat hoeft niet te betekenen dat de workout te zwaar voor je is. Je kunt ook gewoon te hard zijn gestart. Met een andere verdeling had je misschien meer werk kunnen doen, met een betere uitvoering en minder lange onderbrekingen.

Als ik naar pacing kijk, wil ik vooral weten hoe je inspanning zich door de hele workout ontwikkelt. Je eerste ronde zegt daar maar weinig over. De interessante vraag is wat je daarna nog kunt blijven doen.

Het doel van de WOD bepaalt je tempo

Pacing betekent niet dat je altijd voorzichtig moet beginnen of dat je nooit diep mag gaan. Een korte sprint vraagt iets anders dan een AMRAP van twintig minuten. En bij intervallen met voldoende rust mag je vaak een hogere output leveren dan wanneer je zonder onderbreking door moet werken.

Daarom hoort de uitleg over de stimulus bij de voorbereiding. Hoe lang duurt de workout ongeveer? Willen we grote sets zien? Waar hoort de grootste uitdaging te zitten? En hoeveel verval past bij het doel van de training?

Een algemene opdracht als “doe maar rustig aan” is daarvoor te vaag. Ik wil liever dat je weet wat je probeert vast te houden. Bijvoorbeeld een herhaalbare rondetijd of een setverdeling die je ook na een paar minuten nog kunt uitvoeren.

Sporters trainen op de roeier bij CrossFit Zeewolde
Ook op de roeier gaat het om een tempo dat past bij het werk dat daarna nog volgt.

Wat je fris kunt, is niet altijd je beste openingsset

Stel dat er iedere ronde vijftien wall balls in de WOD staan. Je kunt fris twintig reps unbroken. Dan voelt het logisch om de eerste vijftien ook direct achter elkaar te doen. Dat kan een prima keuze zijn, maar we moeten ook naar de rest van de workout kijken.

Komt er daarna nog een beweging die je benen en ademhaling flink belast? Hoe vaak komen die wall balls terug? En wil je in de latere rondes nog steeds grote sets kunnen maken? Dan is je maximale set op zichzelf onvoldoende om je plan op te baseren.

Je zou bijvoorbeeld kunnen kiezen voor twee geplande sets met een korte onderbreking. Maar ook dat is geen standaardoplossing. Als je de vijftien reps goed kunt blijven herhalen, zorgen extra breaks alleen voor extra tijd. Het gaat erom welke keuze voor jou over de hele WOD werkt.

Geplande rust en vastlopen zijn verschillende dingen

Een korte break voordat je beweging uit elkaar valt, kan je helpen om de volgende set direct weer goed te starten. Dat is iets anders dan pas stoppen wanneer je geen rep meer kunt uitvoeren en vervolgens lang nodig hebben om opnieuw te beginnen.

Neem een barbell-combinatie. Als je weet dat zes reps netjes en herhaalbaar zijn, kan het verstandig zijn om daar je sets op te baseren. Wachten tot je na tien reps volledig vastloopt, levert je misschien een grotere eerste set op, maar niet automatisch een betere workout.

Kijk ook naar wat er gebeurt tijdens je rust. Blijf je bij je materiaal, bereid je de volgende set voor en begin je weer zodra dat kan? Of loop je weg, pak je steeds opnieuw je chalk en ben je vooral aan het uitstellen? Dat laatste kan behoorlijk wat tijd kosten zonder dat je er beter van herstelt.

Gebruik je eerste ronde om te controleren

Je hoeft de eerste ronde niet perfect te voorspellen. Je kunt hem wel gebruiken om te beoordelen of je plan klopt. Hoe voelt de load? Hoe snel loopt je ademhaling op? Kun je de afgesproken sets goed uitvoeren? En lijkt dit een tempo dat je nog meerdere rondes kunt herhalen?

Als je in de eerste minuut al merkt dat je te zwaar hebt gekozen, wil ik dat je daarop reageert. Soms kan dat met een iets andere setverdeling. Soms past een andere load beter. Daar helpt de coach je bij.

Wat ik liever voorkom, is dat je een duidelijk onhoudbaar tempo blijft verdedigen omdat je snel uit de start bent gekomen. Je kunt er veel meer aan hebben om vroeg iets te corrigeren en de rest van de training goed uit te voeren.

De rower of bike is ook onderdeel van je plan

Op een rower of bike is het verleidelijk om de output flink op te voeren zodra je je goed voelt. De extra meters of calories staan direct op het scherm. Wat je daarvoor later in de workout terugbetaalt, zie je pas bij de volgende beweging.

Daarom kijk ik bij een combinatie niet alleen naar je tijd op de machine. Als je daar een paar seconden wint, maar daarna veel langer nodig hebt om aan je burpees of thrusters te beginnen, moeten we het totaal beoordelen.

Bij een losse sprint op de bike kan de opdracht juist zijn om zo veel mogelijk output te leveren. Dezelfde machine, een ander doel. Het is dus belangrijk dat je weet of de machine vandaag de test is, een onderdeel van een langere combinatie of een inspanning waarna je bewust mag herstellen.

Transitions kunnen zonder extra haast

Je tempo wordt ook bepaald door wat je tussen de bewegingen doet. Zorg dat je materiaal vooraf logisch ligt en dat je weet waar je naartoe gaat. Maak daar wel een normale, veilige opstelling van binnen de ruimte die je hebt.

Als je na de laatste rep van je set direct naar de volgende beweging loopt, ben je vaak al efficiënter bezig. Je hoeft daarvoor niet door de box te sprinten. Het gaat vooral om voorbereid zijn en onnodig zoeken of wachten beperken.

Bij een langere WOD kunnen die kleine momenten flink optellen. Het is daarom nuttig om ook daar aandacht aan te geven wanneer je achteraf alleen naar je eindtijd kijkt.

Wat schrijf je na afloop op?

Noteer naast je score hoe je de workout hebt aangepakt. Welke sets had je gepland? Wanneer moest je ervan afwijken? Waar stond je het langst stil? Als je rondetijden hebt, leg die er dan naast.

Een snelle eerste ronde en daarna veel verval geeft je een andere opdracht voor de volgende keer dan vijf gelijkmatige rondes waarbij je op het eind nog goed kon versnellen. Ook de gekozen load en uitvoering moeten daarbij bekend zijn.

Ik wil dat je van zo’n terugblik iets concreets meeneemt. Bijvoorbeeld een kleinere openingsset, een beheerstere eerste run of kortere transitions. Dan wordt pacing iets wat je gericht kunt oefenen in plaats van alleen achteraf vaststellen dat je te hard bent begonnen.

Twijfel je of je probleem vooral bij je tempo of bij de gekozen load zit? Lees ook het artikel over scaling en de stimulus. In de les kunnen we die twee vervolgens samen beoordelen.

Eigenaar en Head Coach van CrossFit Zeewolde. CrossFit Level 3 Trainer (CCFT) met meer dan 15 jaar ervaring in fitness en coaching. Schrijft over CrossFit, techniek, trainingsopbouw en Fitness Racing vanuit de dagelijkse coachingpraktijk.

Close