Een fitnessrace is vrij overzichtelijk. Je loopt, je werkt een station af en je gaat weer verder. Juist daardoor is het verleidelijk om je voorbereiding vooral uit varianten van diezelfde race te laten bestaan. Een run, wat sleds, lunges, wall balls en dan de volgende ronde.
Dat soort trainingen kan een goede plek hebben. Maar als ik een voorbereiding opbouw, wil ik eerst weten wat iemand nodig heeft om beter te worden. De race vertelt ons wat er straks gevraagd wordt. Hij vertelt nog niet waar jouw grootste beperking zit of hoe jouw trainingsweek eruit moet zien.
Bij de één kost het hardlopen veel tijd. Bij een ander vallen vooral de sleds of wall balls op. En soms zijn de losse onderdelen prima, maar gaat het mis zodra iemand zijn tempo over de hele race moet verdelen. Dat vraagt om verschillende keuzes in de voorbereiding.
Eerst weten waar je staat
Ik wil een beeld krijgen van je sportachtergrond, je huidige trainingsweek en de race waarvoor je traint. Heb je al ervaring met het format? Wat ging er tijdens je vorige race goed en waar verloor je veel tijd? Hoeveel weken hebben we nog en hoeveel training past er naast je werk en andere verplichtingen?
Daar kunnen testen of eerdere racegegevens bij helpen. Een looptest, een aantal relevante strength-resultaten en de uitvoering van stations geven samen een bruikbaarder beeld dan één totaaltijd. Die totaaltijd laat namelijk niet direct zien waarom een race zo verliep.
We moeten de omstandigheden ook kennen. Een race met een buddy, een beperkte voorbereiding of een recente trainingspauze beoordeel je anders dan een race waarop je volledig hebt kunnen toewerken. De informatie is nog steeds nuttig, maar de context hoort erbij.

Je looptraining moet een eigen doel hebben
Bij veel fitnessraces vormt het hardlopen een groot deel van de wedstrijd. Daar moet je dus ook gericht in trainen. Dat betekent niet dat je iedere run met zware stations moet combineren.
Een rustige duurtraining kan helpen om duurvermogen en trainingsvolume op te bouwen. Een intervaltraining of tempotraining heeft weer een andere opdracht. Welke verdeling passend is, hangt af van wat iemand al doet, wat de tests laten zien en hoeveel belasting er in de totale week zit.
Ik zou daarom niet op basis van één algemeen advies iedere atleet hetzelfde laten lopen. Als je al veel rustig duurwerk doet maar moeite hebt met het tempo dat je in je race nodig hebt, moeten we dat meenemen. En als je nog nauwelijks loopvolume aankunt, vraagt de opbouw om andere keuzes.
De vraag is steeds wat een sessie moet toevoegen. Alleen hardlopen omdat er hardlopen op het schema hoort, geeft te weinig richting.
Kracht en stations zijn ook niet hetzelfde
Een zwaardere squat of deadlift kan waardevol zijn, maar een hoog getal op de barbell vertelt nog niet hoe een station onder vermoeidheid verloopt. Je moet de kracht ook kunnen gebruiken in de uitvoering en het tempo dat de race vraagt.
Bij een sled kijken we bijvoorbeeld naar je positie, je passen en hoe je het werk verdeelt. Bij carries speelt je grip een rol. Bij wall balls moet je een passende combinatie vinden van techniek, setgrootte en rust. Dat zijn onderdelen die je kunt oefenen zonder er steeds een volledige race van te maken.
Ik wil daarom ruimte houden voor gerichte krachttraining én voor het toepassen daarvan. Wat de verhouding wordt, hangt af van de atleet. Voor iemand die vooral op de strength-gerichte onderdelen vastloopt, ziet dat er anders uit dan voor iemand die daar al goed doorheen komt maar veel verliest op de runs.
Techniek blijft belangrijk als je moe bent
Je kunt een station fris technisch prima uitvoeren en later in de race toch veel tijd verliezen. De vermoeidheid verandert hoe je beweegt, hoeveel spanning je kunt houden en welke sets nog haalbaar zijn.
Daarom oefenen we eerst de uitvoering en brengen we die op passende momenten samen met andere onderdelen. We kijken dan niet alleen of je het station afkrijgt, maar ook hoe dat gebeurt. Blijf je de relevante standards halen? Worden je sets kleiner omdat dat in het plan past of omdat je volledig bent vastgelopen?
Die informatie bepaalt waar we verder aan moeten werken. Soms is dat meer capaciteit. Soms is een andere technische aanpak of een betere setverdeling een logischere eerste stap.
Een racesimulatie heeft een functie
Een simulatie kan nuttig zijn om transitions, setverdeling en race-pacing te testen. Je ontdekt hoe de onderdelen op elkaar inwerken en welke keuzes je onderweg kunt blijven uitvoeren. Dat maakt het een waardevol meetmoment in een voorbereiding.
Maar ik wil vooraf weten welke vraag we ermee beantwoorden. Testen we een openingspace? Willen we zien hoe een station na meerdere runs verloopt? Of controleren we of een eerder knelpunt is verbeterd? Dan kun je na afloop ook gerichter beoordelen wat je hebt geleerd.
Een volledige simulatie vraagt daarnaast trainingstijd en herstel. Als je die heel vaak herhaalt, moet je bekijken welke andere sessies daarvoor verdwijnen. Misschien heb je juist meer aan een goede looptraining of een gericht blok voor een zwak station.
Je hoeft dus niet iedere week de hele race af te werken om ermee bezig te zijn. Een goed gekozen combinatie kan soms veel duidelijker laten zien wat je wilt weten.
De hele week moet kloppen
Losse sessies kunnen er allemaal prima uitzien en samen toch een lastige week vormen. Denk aan zware squats, een harde looptraining, een CrossFit-WOD met veel lunges en daarna nog een lange racesessie. Je moet beoordelen hoe die belastingen op elkaar aansluiten.
Daarom wil ik weten welke lessen je naast je eigen programma blijft volgen. Als die niet in de planning staan, ontbreekt een deel van de informatie. Hetzelfde geldt voor extra hardlopen of strengthwerk dat je op eigen initiatief toevoegt.
Een schema moet bovendien uitvoerbaar blijven. Hoeveel tijd heb je per sessie? Welk materiaal is beschikbaar? Welke dagen zijn druk? Daar moet de programmering rekening mee houden, anders blijft het een goed idee dat in de praktijk steeds anders wordt uitgevoerd.
Van een algemene basis naar jouw race
In een voorbereiding verschuift de nadruk. Eerst kan er meer ruimte nodig zijn om een bepaalde basis op te bouwen. Later kunnen race-tempo, transitions en combinaties specifieker worden. Hoe snel we die stappen maken, hangt af van je startpunt en de tijd die beschikbaar is.
We blijven daarbij terugkijken. Gaan de runs vooruit? Verandert er iets op de stations? Kun je de geplande trainingen goed uitvoeren? Als de resultaten of je belastbaarheid daarom vragen, passen we het plan aan.
Via onze Team X-coaching werk ik met individuele programmering en feedback. Binnen CFZ zijn er daarnaast Race Ready-lessen en zelfstandige Race Prep-programma’s. Welke route bij je past, hangt af van hoeveel maatwerk en begeleiding je nodig hebt.
Begin met een duidelijk doel en een eerlijk beeld van je huidige niveau. Dan kunnen we bepalen waar je training het meeste moet toevoegen. Wil je dat bespreken, neem dan contact op of start met de intake.